LEŚNE JEZIORO

Witamy wszystkich pragnących ciszy, spokoju i relaksu

Gospodarstwo Agroturystyczne ,,LEŚNE JEZIORO"  mieści się w malowniczej wiosce Parzeńsko, położonej w sercu lasu na terenie pojezierza myśliborskiego. Parzeńsko całorocznie zamieszkuje około 50 mieszkańców, natomiast w porze letniej zjeżdżają tu letnicy, korzystający z uroku jeziora, lasu i ciszy.   

      Niepowtarzalny klimat został zauważony i doceniony też  przez organizatora plenerów artystycznych. To w tej miejscowości  w 2010 i 2013 roku odbył się zorganizowany przez Wiejski Ośrodek Kultury w  Nowogródku Pomorskim zjazd malarzy, rzeźbiarzy i ceramików nie tylko z Polski.   

Krajobraz

 Sam fakt, że Parzeńsko położone jest w otulinie Barlinecko - Gorzowskiego Parku Krajobrazowego gwarantuje czystość powietrza i zdrowy mikroklimat. Lasy okalające wioskę tworzą bajkowy nastrój. Natomiast przepiękne, duże, czyste jezioro położenie wśród kompleksów leśnych Puszczy Barlineckiej uzupełnia  w tym miejscu panoramiczny krajobraz.  Kameralna atmosfera, cisza, spokój, mnogość miejsc do kontemplacji czy spacerów jest możliwa dlatego, że wioska nie jest miejscowością przejazdową. A wnet przeciwnie z jednej strony otacza ją las, a z drugiej rozprzestrzenia się barwny widok na jezioro, w którym można kąpać się, łowić ryby. Zejście do jeziora to duża "zielona plaża", niedaleko solidny pomost a zaraz obok miejsce na ognisko i miejsce do siatkówki.  Idealne miejsce dla ludzi ceniących piękno i bliskość natury. 


    
       Wędrując wśród cichych lasów natknąć się można na nierzadkiego tu jelenia i dzika. Ścieżek do chodzenia po lesie jest na tyle dużo, a ich odległość bezkresna, że można pokusić się na zwiedzenie okolicznych lasów i polan bryczką możliwa do wynajęcia na miejscu.

Historia

   Jako ciekawostkę należy wspomnieć , że wieś(niemiecka nazwa Wollhaus) w 1300 roku, została nadana klasztorowi cystersów w Mironicach. W XIII i XIV w. nad jeziorem tym leżała zaginiona wieś Brunneke, późniejszy folwark Głownia. Dzisiaj  jedyne ślady historii można doszukać się min. w pozostałych murach granicznych nieistniejącego już młyna, czy też  udostępniony do zwiedzania, cmentarz poewangelicki z XIX wieku, który  podlega ochronie konserwatorskiej. Jest to ponad 100 nagrobków z piaskowca i granitu oraz malutkie lapidarium otoczone żywopłotem.